Süleymaniye Camii Tarihi ve Özellikleri
Süleymaniye Camii Dini Bir Sembol Niteliğinde
İstanbul’un Fatih semtinde bulunan Süleymaniye Camii dini bakımdan büyük bir önem taşımaktadır. Cami, Mısır Çarşısı ve Kapalı Çarşı’ya yakınlığı ile dikkat çekmektedir. Osmanlı Devleti döneminde yapılan önemli mimari yapılardan biridir.
İnşaatı 1550 yılında başlamış olan Süleymaniye Camii, 1557 yılında halka sunulmuştur. Caminin yapım emri bizzat Kanuni Sultan Süleyman tarafından verilmiştir. Süleymaniye Camii halk arasında ”sonsuza kadar yıkılmayacak cami” unvanıyla bilinir.
Bu unvan, mimari yapının son derece sağlam bir yapı olduğunu bizlere göstermektedir. Yapı, dini açıdan farklı olarak eğitim açısından da önemli bir yere sahiptir. O dönemde külliye görevi görmüş bir yapıdır.
Her Minarenin Farklı Bir Anlamı Var
Cami birçok kişi tarafından kusursuz bir yapı olarak görülse de Mimar Sinan Süleymaniye Camii için “Kalfalık Eseri” yorumunda bulunmuştur. Süleymaniye Camii’de yer alan 4 minare İstanbul’un fethinden sonra tahta geçen 4 padişahı temsil etmektedir. Minareler üzerinde yer alan 10 şerefe ise Kanuni Sultan Süleyman’ın Osmanlı Devleti’nin 10.padişahı olmasını temsil eder.
Cami, ayak basıldığında kişiye son derece sade bir hava hissettirmektedir. İçeri doğru kat edildiği süre zarfında büyüleyici atmosferi ile insanı etkisi altına alır. İçeride yer alan dört sütun farklı bölgelerden getirilmiştir. Vefa, Topkapı Sarayı, Baalbek Tapınağı, İskenderiye Şehri gibi yerler bu sütunların ana vatanlarından biridir.
Camiinin kubbesi 53 metre yüksekliğe ve 27,5 metre çapa sahiptir. Aydınlatma açısından cami diğer camilere nazaran çok daha iyi konumdadır ve iyi planlanmıştır. 32 pencere ile sağlanan bu aydınlatma başarılı bir mimari yapının göstergesi haline gelmiştir.
